شعر عاشقانه

تقدیر چنین بود که پروانه بسوزد

نگین پر آن عاشق دیوانه بسوزد

تقدیر چنین بود که بلبل در زمستان

در ماتم گل برود گنجانه بسوزد

تقدیر چنین بود که مجنون پریشان

از بهره رخ لیلی دردانه بسوزد

تقدیر چنین بود که فرد ستم کش

از فکر رخ آن زن دیوانه بسوزد

تقدیر چنین بود که ساختی ز غم خویش

در میکده با ساغر پیمانه بسوزد