 به نام خدایی که تنها دلیل من برای زندگی کردن است
یه وقتایی بود که انقدر از خودم بدم می یاد که از خودم حالم به هم می خوره می گم اون کسی بود که در جواب عشق تو فقط یه خنده ی زهر آلود کرد یعنی من براش پشیزی ارزش نداشتم ولی بعد به خودم گفتم پسر شاید اون اصلا ارزش این همه اشک ریختن و... نباشه ولی هر چی هم باشه اون به من یه کمک بسیار بزرگ کرد که هر وقت ببینمش به پاش می افتم و ازش تشکر می کنم چون اون باعث شد من به یاد عشق واقعیم یعنی مظهر تمام زیبایی ها (الله) بیافتم واینو از یاد نبریم که الله عشق واقعی همه ی ماست پس همیشه در ذکر و یاد عشق واقعیمون باشیم.
به چشمانت بیاموز که هر کسی ارزش دیدن ندارد
به چشمانت بیاموز که به چشم براه بودن عادت نکنند
بیاموز که به در خیره نمانند
به چشمانت بیاموز که برای هر کسی بیخواب نشوند
به زبانت بیاموز که هر اسمی ارزش جاری شدن ندارد
به زبانت بیاموز به هر کسی نگوید دوستت دارم
به لبانت بیاموز که هر لبی ارزش بوسیدن ندارد
به پاهایت بیاموز که هر راهی ارزش رفتن ندارد
به آن دو بیاموز که به رفتن عادت نکنند
به اشکهایت به آن مرواریدها که بسیار عزیز هستند بیاموز که برای هر کسی نریزند
به گیسوانت آن موج سیاه بیاموز که برای هر کسی افشان نشود
به دستانت بیاموز به آن دو بیاموز که هر دستی ارزش لمس کردن را ندارد
به قلبت بیاموز همیشه عاشق باشد و عاشق هر کسی نباشد
| 