دوستت دارم
به ژرفا و پهنا و بلندايي
كه روحم را توان رسيدن به آن هست،
آنگاه كه سرشار از حسّي ناپيدا
به نهايت بودن
و كمال زيبايي هستم!

دوستت دارم
به اندازه خاموش‌ترين نياز هر روز
به آفتاب و نور شمع!

دوستت دارم
رها!
چنان مردماني كه براي حقيقت مي جنگند!
دوستت دارم
ناب!
چنان مردماني كه به سماع در مي آيند !

دوستت دارم
با شوقي
كه اندوه ديرسال مرا محو مي كند!
و با ايمان كودكي ام.

دوستت دارم
با عشقي كه از دست رفتني مي نمايد!
و با قديسين از دست رفته‌ام!

دوست دارمت
با نفس‌ها
لبخندها و
اشكهاي تمام زندگي‌ام!...